Produkowane wykładziny są od­porne na wilgoć, rozcieńczone kwasy i zasady, niepalne, wy­trzymałe na rozerwanie, łatwe do utrzymania w czystości. Do najczęściej stosowanych należą: sztywne płytki winylowoazbestowe (PCW) o wymiarach 300×300 mm i grubości 2 i 3 mm; wykładziny z warstwą izolacyjną ze spienionego poli­chlorku winylu — Vinigam Rekord E, w rulonach długości 20, szerokości 2 m i grubości arkusza 3,5 mm; wykładziny bez warstwy izolacyjnej — Vinigam Specjał i Vinigam Super (ela­styczne jednorodne) oraz Vinigam Rekord i Vinigam Polonit (elastyczne niejednorodne) — w rulonach długości 20, szero­kości od 1,25 do 2 m, grubości 3,5 mm (Vinigam Specjał również w postaci płytek 300×300 mm); wykładziny na pod­kładzie z tkaniny — winyleum, w rulonach długości 20, sze­rokości od 1,25 do 2 m i grubości 2 mm. Do klejenia wykładzin podłogowych PCW stosuje się różne kleje dyspersyjne, a także klej rozpuszczalnikowy Butapren B. Kleje dyspersyjne są bezpieczne i łatwe w użyciu, natomiast Butapren B — zanim wyschnie — jest toksyczny i łatwopalny. W czasie klejenia i schnięcia kleju pomieszczenie należy wie­trzyć, nie wolno wchodzić do niego z ogniem i palić tam tyto­niu

Używając klejów dyspresyjnych, warstwą kleju pokrywa się tylko jedną z łączonych powierzchni; Butaprenem B należy posmarować zarówno powierzchnię podkładu, jak i wykładzi­ny, a łączyć je dopiero po odparowaniu rozpuszczalnika (po upływie 10…20 min). Klej lateksowy miesza się z cementem w stosunku 1 kg kleju na 1 …2 kg cementu. Mieszanina musi być zużyta w ciągu 5 h, potem traci swoje właściwości. Kleju late­ksowego nie można stosować do płytek z wykładziny Vinigam Specjał. W każdym wypadku podłoże pod przyklejane wykładziny powinno być suche i czyste.