W pomieszczeniach, w których podłoga może być narażona na zalanie wodą (łazienka, w,c„ pralnia), a także na tarasie, w lodżii i na balkonie — najlepszym rozwiązaniem jest posadzka z terakoty, estetyczna i całkowicie odporna na wilgoć. Posadzkę taką można również ułożyć w kuchni. Płytki terakotowe mają różne wymiary: kwadratowe 50×50, 100×100, 150×150 mm, prostokątne 100×150 mm. Są też płytki o innych kształtach, pozwalających na układanie ozdobnych-wzorów mozaiki. Podstawowe barwy płytek: biała, szara, żółta, czerwona, niebieska, zielona i czarna. Płytki terakotowe mniejszych wymiarów niż 100×100 mm sprzedawane są przeważnie w postaci arkuszy ułożonej mozaiki, naklejonej licami płytek na papier. Na posadzki w pomieszczeniach najbardziej narażonych na wilgoć nie powinno się stosować płytek szkliwionych — niebezpieczeństwo poślizgnięcia się jest wtedy zbyt duże. W łazience i w.c. ułożona podłoga nie może znajdować się na wyższym poziomie niż podłogi w innych sąsiadujących pomieszczeniach, a w drzwiach — zawsze otwieranych na zewnątrz — powinien być wykonany próg ze stalowego płaskownika, tworzący przegrodę wysokości ok. 5 mm, chroniącą przed ewentualnym wypływem wody.
Podobnie jak przy układaniu glazury  powierzchnię podłogi należy najpierw dokładnie zmierzyć i ustalić liczbę potrzebnych płytek, przyjmując 5-procentowy zapas na przycięcia i zniszczenia w trakcie prac. Podkład pod posadzkę terakotową musi być wykonany z betonu.